Toon kaart
Menu

Heb je nieuws te melden?

10 mei 2016

MEA CULPA van een verrekte hippie

Sorry mensuh

Ik zat er helemaal naast, je mocht dus NIET je EIGEN CONSUMPTIES meenemen naar Hemeltjelief. Terwijl ik op deze site schreef dat je lekker je luiertas vol moest stouwen met pindakaas en bessen.

MY BAD.

What was I thinking?

Not.

Ik dacht niet goed na. Dit gebeurde er in mijn hoofd bij het schrijven:

Huh? Gratis toegang?! Normaal koop je een kaartje. Is het echt gratis? Jep, dat staat er. Huh? Valt Hemelvaart op Bevrijdingsdag? Kan dat? Dus Bevrijdingsdag valt op Hemelvaart. Dat is sowieso een vrije dag dan. Waaaaaaaat? 27 graden?!! Top. Programma: check. Thema: Picknick, knapzakken uitverkocht, check. Entree gratis, eigen kleedje meenemen, check.

En BAM ik schrijf dat vermaledijde stukje in een enthousiaste flow.

Iets in de trant van: Tjop tjop mensuh, meemaken, d’r bij zijn, het wordt lekker weer, Hemeltjelief is een echt NDSM festival voor de spelende mens, kleedje mee, tas vol, geniet ervan.

Maar dat: tas vol. Dat mocht dus niet.

Au

Super vervelend voor de mensen die daar stonden met hun ingepakte luiertas.

Super vervelend voor de mensen aan de deur die dat allemaal af moesten pakken. Voor de Hemeltjelief-organisatie.

Super vervelend voor de dumpsterdivers onder ons, die al dat goede voer op een grote hoop zagen belanden.

Gedroomd festival

In mijn hoofd smelten Bevrijdingspicknick en Hemeltjelief samen tot een vrolijk open veld met hier en daar een knikkerbaan, een mindful plas-kotje en een lint van bonte picknickkleedjes. Koningsdag maar dan met 27 graden.

Een paradijs waar de joints naar links worden doorgegeven en regenboog-elfjes de kiddo’s bezighouden, terwijl een verantwoordelijke vader naar de bar slentert om een hectoliter bier te sjeffen.

Je suis een verrekte hippie

Mijn vriendinnen zeggen dat ik links geradicaliseerd ben door 15 jaar biologisch, vegetarische commune. Hoe links ben ik? In ieder geval zo links, dat ik ‘Go Solidaridad’ mompelde toen ik de krant las dat ze in Panama zitten om belasting te ontwijken.

Het ideale festival volgens de verrekte hippie?

Een goed festival heeft geen hekken. Is niet ontstaan vanuit een verdienmodel. Heeft gratis toiletten en gratis kraanwater. Goed weer. Geen rijen. Lekker eten. Betaalbare drank. Kwalitatief vermaeck. Lichtgevende dansvloer. En een fikkie.

En dat alles natuurlijk met hoge score op Greenpeace’s duurzaamheid rapport.

Hoe scoort Hemeltjelief op de hippie’s Festival ladder?

Een 8.

Want goed weer, lekker eten, kwalitatief vermaeck en fikkies.

Die lichtgevende dansvloer is vervangen door knikkerbanen bouwen. De zon scheen zo kneiterhard, dat een lichtgevende dansvloer niets had toegevoegd. Maar het allerbelangrijkste:

Hemeltjelief is ontstaan vanuit originele mensen met een vrije geest.

Het is een origineel festival, waar vervolgens een verdienmodel bij is geknutseld. En daar hou ik van. Eerst de why, dan de how.

Bovendien is het heul tof dat mensen met en zonder kinderen het daar naar hun zin hebben.  Die hele ‘Pas op, er zijn kinderen bij!’ cultuur stoort me. Vorig jaar liep ik met m’n dochter Vesper (toen 1 jaar) een rondje over het Lowlandsterrein. Ik kwam broodnuchter uit de backstage, zij sliep in de draagzak en had gehoorbescherming op. Toch viel het niet goed bij de festivalgangers.

Wappie gast: “Is dat een echte baby? Belachelijk met een baby naar Lowlands. Je bent gek.”

Ik: “Nee. Ze slaapt niet. Ze is dood. Maar ja, ik had de kaartjes al gekocht.”

Waar bemoeien die mensen zich mee? Ouders hebben het al zwaar genoeg, die moet je steunen indien mogelijk. En kindvrije en kinderloze mensen trouwens ook. Nondeju, gewoon lief zijn voor elkaar.

Dat overkomt je niet op Hemeltjelief. Daar zijn ouders ook gewoon maar mensen.

Geen consequente heiligen.

Maar mensen die dansen en drinken. Mensen die hun gezeur-vrij-feestmoment afkopen met snoep en limonade. Die roepen Kijk daar! en een hand paprikachips van hun peuter pikken.

Het verdienmodel

Zo’n festival kan niet gratis.
Call me een verrekte hippie, maar dan toch een hippie met drie decennia aan horeca ervaring.

Ja, je haalt voor 60 cent een biertje in huis. Maar thuis hoef je geen vergunning aan te vragen, geen personeel te betalen, geen inkoop te doen, geen opslag, geen meubilair, geen verzekeringen, enzovoorts. De horeca is niet duur, het leven is duur.

Ook deze hippie brengt 22% van haar inkomen naar de horeca. Minimaal. Gemiddeld besteden Nederlanders 1300 euro per jaar aan horeca volgens het CBS.

Hemeltjelief is natuurlijk geen horeca maar cultuur en recreatie. En als je blijft overnachten kun je het volgens mij in de statistieken van het CBS ook nog onder vakantie wegschrijven. Dan is je budget voor dit soort gelegenheden gemiddeld meer dan 3000 euro per jaar.

Check die foto’s. Dat is het meer dan waard.

Kortom een dagje hemeltjelief is een dagje well spend. 

Waarom krijgt Hemeltjelief dan geen 10?

Een 10 is voor onze Lieve heer. En puntje eraf voor geen eigen consumpties, geen gratis water en wel hekken.

Het festivalleven voor mensen met kinderen is zoveel makkelijker als je een kleffe boterham met pindakaas in je zak hebt zitten.

Dan is de kans groter dat je hele zinnen met je gesprekspartner kunt wisselen, een dansje kunt maken of zeur-momentjes afplakken door het bammetje open faced op kindersnoetjes te floppen.

Zelf hoef ik geen kleffe boterham met pindakaas, brrr, ik wil niet zeulen met m’n eigen drank of tupperware met zelfgemaakte quinoa salades.

Wat wil de hippie?
Deze hippie wil naar ’t terras van Noorderlicht slenteren. Mezelf laten vallen in het gras. Vrienden maken met ouders van kinderen die oud genoeg zijn om voor mij in de rij te gaan staan.

Tegen de kleine vergoeding van wat besjes, bellenblaas of een zakkie paprika chips.

PS. Ik ben een FUCK UP & verrekte hippie. Ik ben dus geen personeel van de NDSM, noch van Hemeltjelief. Ik ben redactielid van NDSM.nl en Beslishulp voor singles en eigenaresse van www.wilikeenkind.nl.

apologizing in latin

Tags: , , , , , ,